راهى هم براى هدايت نيافته‌اند كه از مؤمنان عارفان گردند . اصحاب أعراف اينانند ، و اينانند كه مورد مشيّت حضرت احديّت هستند : اگر آنان را در آتش داخل كند ، در اثر تجاوز و گناه آنها بوده است و اگر از گناه آنان درگذرد ، بر اساس مقام رحمت خود بوده است . « 1 » و بر همين اصل منطقى و عقلى ، پروردگار عظيم الشّأن در قرآن كريم خلودِ در آتش دوزخ و حَبط اعمال و استدراج و بسيارى از عواقب وخيم را اختصاص به كسانى داده است كه نه تنها كافرند ، بلكه تكذيب آيات الهيّه را مىنمايند ؛ و علّت مهمّ خلود آنان در دوزخ انكار و استكبار و تكذيب نمودن آيات حقّ است ، نه تنها نفس كفر . عقاب دائمى اختصاص به مكذّبين دارد وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ . « 2 » وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ خالِدِينَ فِيها وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ . « 3 » « و آن كسانى كه كفر ورزند و آيات ما را تكذيب كنند ، آنان مصاحب آتشند و در آتش بطور جاودان مىمانند ( و بد بازگشتى است . » )

--> ( 1 ) كتاب « سُليم بن قَيس » طبع نجف ، ص 96 تا ص 98 ( 2 ) آيه 39 ، از سورهء 2 : البقرة ( 3 ) آيه 10 ، از سورهء 64 : التّغابن